Η πορεία των δικηγόρων της 14ης Ιανουαρίου 2016

sto-ipourgio-ergasias-i-poria-gia-to-asfalistiko

Μπροστά στη Βουλή, στη Λεωφόρο Β. Σοφίας, διαμείφθηκε μια μικρή σκηνή μεταξύ μιας ένστολης αστυνομικού και ενός από τους επικεφαλής της πορείας δικηγόρους. Η αστυνομικός έδινε οδηγίες από τον ασύρματο «να διοχετευτεί η πορεία στην Πανεπιστημίου και μετά να πάνε να κλειστούν στα γραφεία τους» (σ.σ. οι δικηγόροι). Ο δικηγόρος απαίτησε σεβασμό και ζήτησε επίμονα τα στοιχεία της αστυνομικού. Ύστερα οι τόνοι έπεσαν και ξανάρχισαν τα συνθήματα. «Δεν θα περάσει, κάτω ο νόμος ο δικηγοροκτόνος» κλπ. Ο λόγος βέβαια για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που ύστερα από πολύ καιρό, πέντε χρόνια για την ακρίβεια, βγάζει τους δικηγόρους στο δρόμο.

Η πορεία ξεκίνησε από τα γραφεία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, στην οδό Ακαδημίας, προς το Υπουργείο Εργασίας και την Βουλή, μετά από μαζική ανταπόκριση των δικηγόρων όλης της χώρας στο κάλεσμα της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων. Βεβαίως και ήμουνα εκεί. Ήμουνα πάντοτε εκεί, ακόμα κι όταν έπρεπε να πορευτώ κάτω από ένα πανώ και τους δικηγόρους που το κρατούσαν. Και δεν έβγαλα ποτέ φωτογραφίες με το κινητό. Το θεωρούσα πρόστυχο. Γιατί κάτι που σε βγάζει στο δρόμο είναι τόσο ιερό που σε κάνει εικονομάχο.

Έπειτα άρχισαν τα συνθήματα. Άκουγα τη φωνή του συναδέλφου που έδινε το σύνθημα προς επανάληψη, και καθώς βρισκόμουνα σχετικά κοντά του διαπίστωσα ότι επρόκειτο για ένα γνωστό κουστούμι του δικηγορικού συνδικαλισμού, αυτού του συνδικαλισμού που οδηγεί κατευθείαν στα βουλευτικά έδρανα ή έστω σε καλύτερες επαγγελματικές επιδόσεις, τέτοιες που ο φορέας τους να μην αντιμετωπίζει καθημερινά το «θάνατο του εμποράκου», όπως οι πληβείοι συνάδελφοί του. Κρατούσε τη ντουντούκα με το χωνί στραμμένο στον ουρανό, προφανώς λόγω του μετρίου ύψους του, η μόνη άλλωστε μετριότητα για την οποία δεν ευθύνεται.

Ο ίδιος αυτός αγωνιστής είχε λάβει το 2010 ενεργό μέρος στην ενημέρωση των Αθηναίων δικηγόρων για την εφαρμογή του ΦΠΑ, τα απογεύματα των ίδιων ακριβώς ημερών κατά τις οποίες αυτοί απείχαν από τα καθήκοντά τους λόγω της επιβολής του ΦΠΑ! Καμία πορεία δεν οργανώθηκε τότε. Κανένας δεν κάλεσε τους δικηγόρους «στο δρόμο ν’ αλλάξουνε το νόμο». Και ας ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ήταν μόνον η πρώτη πράξη για την εξαφάνιση μιας επαγγελματικής-επιστημονικής τάξης. Ακολούθησαν άλλωστε άπειροι νόμοι. Η κατάργηση της αναγνωριστικής αγωγής, η αύξηση του δικαστικού ενσήμου, ο δεκαπλασιασμός του τέλους μεγαροσήμου, η κατάργηση κάθε αφορολόγητου ορίου, η προκαταβολή του 70% του φόρου εισοδήματος και ήδη του 100% κλπ. Ήδη από το 2010-2011 δεν αποτελούσε έκπληξη η φτωχοποίηση του μεγαλύτερου μέρους του δικηγορικού κόσμου και η αδυναμία του να καταβάλει τις ετήσιες ασφαλιστικές εισφορές σύνταξης και περίθαλψης. Αλλά οι δικηγορικοί σύλλογοι περίμεναν να κινητοποιηθούν μόνον επ’ ευκαιρία του ασφαλιστικού νομοσχεδίου και όχι νωρίτερα! Ή ίσως να περίμεναν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να βγάλουν το άχτι τους!

Είναι αλήθεια ότι εδώ και πολλά χρόνια ο δικηγορικός κόσμος αναδείχτηκε στο σύνολό του ως το πιο συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Ίσως γιατί οι εκπρόσωποι του επίσημου συνδικαλισμού του επαναπαύτηκαν στις δάφνες ενός κάποιου ελιτισμού που νόμιζαν ότι τους έθετε στο απυρόβλητο των αντιλαϊκών πολιτικών. Ίσως ακόμη και επειδή οι νομικές σχολές και ιδίως αυτή της Αθήνας, επιδόθηκαν σε έναν χωρίς προηγούμενο τεχνοκρατισμό που εξοβέλισε κάθε ευκαιρία πολιτικής θέσης και τριβής για τους φοιτητές. Οι σύγχρονοι φοιτητές διακατέχονται στη μεγάλη τους πλειοψηφία από το μαθητικό σύνδρομο του φροντιστηρίου και της αποστήθισης και νοιάζονται μόνον για τη γρήγορη λήψη του πτυχίου, του μεταπτυχιακού, του διδακτορικού και ύστερα ρίχνονται στη μάχη γύρω από τις υποτιθέμενες εξειδικεύσεις του νομικού κόσμου. Έχουμε πήξει στους εργατολόγους και τους ποινικολόγους. Και όλοι γνωρίζουν ή υποπτεύονται την αμφίβολη αξία της μονομέρειας στην οποία τελικά στοχεύει η εξειδίκευση. Στην ουσία οδηγεί σε μια αθέμιτα ανταγωνιστική άγρα πελατείας.

Μετά την ντουντούκα και τον κάτοχό της, παρατήρησα καλύτερα τον κόσμο γύρω μου. Πολλοί δεξιοί και πολλοί πασόκοι που έδειχναν για πρώτη φορά σοβαρά απειλημένοι από την πολιτική της κυβέρνησης. Πολλοί νέοι επίσης, προερχόμενοι από τις φοιτητικές νεολαίες της ΔΑΠ και του ΠΑΣΟΚ, πορεύονταν αυτοφωταγραφιζόμενοι ασταμάτητα, αλλά και άλλοι -αριστεροί αυτοί- έτοιμοι να μεταδώσουν ψευδείς ειδήσεις. Ένας από αυτούς, πρώην μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν της ΛΑΕ, έκανε τηλεφωνική αναμετάδοση για κάποιο μπλογκ. Τα κυρίαρχα συνθήματα -έλεγε- είναι το «δεν θα περάσει» και ακούγονται επίσης συνθήματα κατά της τρόϊκα και της Ευρώπης. Σημειωτέον ότι δεν ακούστηκε ούτε ένα σύνθημα κατά της τρόϊκα και της Ευρώπης. Από ποιον άλλωστε θα ακουγόταν; Η διαθέσιμη ντουντούκα τα είχε με το ΣΥΡΙΖΑ και με τον Τσίπρα. «Αλέξη ντροπή σου, τώρα παραιτήσου», ακουγόταν συχνά-πυκνά.

Θα μου πείτε η ασφάλιση, η σύνταξη, οι αφόρητες εισφορές, η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μας αφορά όλους, αριστερούς και δεξιούς; Ασφαλώς και μας αφορά, γι’ αυτόν άλλωστε το λόγο ήμουνα κι εγώ εκεί. Δεν μπορώ όμως να μην σκεφτώ τη χρονική συγκυρία αυτής της πορείας και την σύνθεσή της. Γιατί μια ολόκληρη επαγγελματική τάξη αποφασίζει να εξεγερθεί στην τελευταία πράξη του δράματος και όχι στην πρώτη;

Και γιατί ζητάει από την κυβέρνηση να παραιτηθεί και όχι να ανακαλέσει έναν αποτυχημένο νόμο; Γιατί άραγε δεν βγήκε εδώ και χρόνια στο δρόμο να αξιώσει μαζί με όλους τους πολίτες μια άλλη πολιτική ; Και γιατί δεν ζήτησε ποτέ με την ντουντούκα στο χέρι την παραίτηση του Παπανδρέου ή του Σαμαρά; Ή γιατί συμβούλευσε -διά στόματος Δ.Σ.Α.- το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της 5/7/2015; Τι θα άλλαζε άραγε στο ασφαλιστικό εάν είχε επικρατήσει μια πασοκο-δεξιά κυβέρνηση;

Δεν υπερασπίζομαι ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε την αποτυχημένη πολιτική του. Δεν θέλω όμως να είναι οι δικηγόροι η κατσαρόλα της νοικοκυράς που θα στριμώξει στη γωνία τον Αλλιέντε. Όχι πως ο Τσίπρας είναι ο Αλλιέντε. Αλλά δεν θέλω να ανήκω αδιαμαρτύρητα σε μια τάξη ανθρώπων που ο τελευταίος μπάτσος αποφασίζει από ποιο δρόμο θα ξανακλειστούν στα γραφεία τους. Επειδή στην καλύτερη περίπτωση θεωρεί ότι είναι μια ελίτ που διαδηλώνει έτσι για ξεκάρφωμα και στη χειρότερη ότι είναι απλώς για φτύσιμο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s