Η Εβδομάδα των Παθών

Το ορθόδοξο Μεγαλοβδόμαδο είναι ό,τι πιο συγκινητικό διαθέτουμε σ’ αυτή τη χώρα της λησμονιάς. Μέχρι τη Μεγάλη Παρασκευή, αυτήν την κορυφαία ημέρα που ο θεός αποβάλλει την παντοδύναμη φύση του και μετατρέπεται στον θνητό συνοδοιπόρο μας, ξαναδιαβάζω το Κατά Ματθαίον. Είναι πολιτικό ανάγνωσμα στο μεγαλύτερο τμήμα του. Μιλάει για την καταδυνάστευση της ισχύος των λίγων, με τρόπο που θα ζήλευαν οι σημερινοί «αριστεροί».

«…δεσμεύουσι γρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων∙ τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά…

Οὐαὶ δὲ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταὶ ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων∙ ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν…

Οὐαὶ δὲ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταὶ ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν… ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες…»

Περισσότερο όμως απ’ όλα μου αρέσει εκείνο το απόσπασμα από το ίδιο Ευαγγέλιο, όπου οι αρχιερείς ρωτούν τον Ιησού από πού αντλεί την εξουσία του να διδάσκει και αυτός τους αντιγυρίζει την ερώτηση με μια άλλη: «από πού άντλησε την εξουσία του ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, από τον ουρανό ή απ’ τους ανθρώπους;». Οι αρχιερείς διστάζουν. Αν απαντήσουν «απ’ τον ουρανό», ο Ιησούς θα τους πει «τότε γιατί δεν τον πιστέψατε;», αν απαντήσουν «απ’ τους ανθρώπους» θα διακινδυνεύσουν την οργή του συγκεντρωμένου όχλου, που θεωρούσε τον Ιωάννη προφήτη. Δεν ξέρουμε, απάντησαν τελικά. Τότε ούτε κι εγώ θα σας πω με ποια εξουσία ενεργώ, απάντησε ο Ιησούς.

Μπορείς να το αποκαλέσεις και μάθημα υψηλής πολιτικής διπλωματίας από κάποιον που ήθελε να διαδώσει ένα επαναστατικό μήνυμα αποφεύγοντας όσο μπορούσε την ευθεία σύγκρουση με την εξουσία. Η σημερινή όμως αριστερά, αν και αγνοεί τους Ευαγγελιστές, ευαγγελίζεται ωστόσο μια αόριστη φιλανθρωπία, ενώ στο μεταξύ ποδοπατά την κοινωνία με τα αδέξια βήματά της που την οδηγούν στην οριστική της υποταγή στο ιερατείο.

Γιατί το ιερατείο είναι ανίκητο. Παίρνει το κοινωνικό μήνυμα και το μετατρέπει σε μελλοντική υπόσχεση. Παράδεισος ή έξοδος στις αγορές ταυτίζονται στο φονταμενταλιστικό λεξιλόγιο του καπιταλισμού. Τα υπόλοιπα είναι παράπλευρες απώλειες που εξαγνίζουν τον άνθρωπο μέσα απ’ τις ατέλειωτες δοκιμασίες του μέχρι τη δικαίωση, κάπου, κάπως, κάποτε…

Μετά τη Μεγάλη Παρασκευή, η Εβδομάδα των Παθών οδηγείται στην έξοδο. Κυριολεκτικά. Με εκείνες τις «τριήμερες αποδράσεις» σε νησιά και σε χωριά. Με αρνιά στη σούβλα ή χωρίς αυτά. Αλλά πάντως με ευωχία και λησμονιά. Εγώ προτιμώ να θυμάμαι. Και να ξαναβλέπω τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Παζολίνι. Με μια επιμονή στη Μεγάλη Παρασκευή. Που προβλέπεται μεγάλης διάρκειας για τη χώρα μας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s