Το Mega κλείνει. Λες;

Μέχρι και το Mega πάει για κλείσιμο. Ο θεσμός των μίντια. Ο κολοσσός της ενημέρωσης. Ο άρχοντας του τρόμου. Και αυτό γεννάει κάποιες ελπίδες και για άλλους θεσμούς ότι μπορεί κάποτε να πάρουν την κάτω βόλτα. Γιατί στις μέρες μας οι θεσμοί δεν εκφράζουν απλώς το σύστημα, στο οποίο καμμιά φορά μπορεί να βγάλουμε και τη γλώσσα, εκφράζουν τον ολοκληρωτισμό, την τελευτή του ανθρώπινου όντος ως υποκειμένου λογικών σκέψεων και κυρίως ως εκφραστή αντιρρήσεων.

Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε όλο το πολιτικό και ιδεολογικό φάσμα. Ο καθένας κρατάει την ετικέτα «ρατσισμός – φασισμός», έτοιμος να την κολλήσει στη μούρη του αντιπάλου του και να τού κλείσει το στόμα. Και αυτό είναι μια από τις επιρροές των «θεσμών» στην καθημερινή μας πρακτική της απομείωσης της λογικής. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, ο κοινοβουλευτισμός -μ’ ένα touch από κληρονομική μοναρχία στα καθ’ ημάς-, η δικαστική εξουσία, οι Τράπεζες, τα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια που μονοπωλούν την ενημέρωση, αποτελούν όλα τους θεσμούς που συντηρούν το χάος, την αδιαφάνεια και την άγνοια. Τι επιδιώκουν; Να μην υπάρχει καμμία αλήθεια έξω απ’ το ασφυκτικό τους πλαίσιο.

Με την ίδια λογική, αν έχεις ορίσει και προκαθορίσει το περιεχόμενο του φασισμού ή του ρατσισμού είναι αδύνατο να το αναγνωρίσεις στον εαυτό σου. Είναι αδύνατον να αναγνωρίσεις ότι μετατρέπεσαι σταδιακά σε θεσμό από τον οποίον και μόνον εκπορεύεται η ολοκληρωτική σου αλήθεια.

Θυμάμαι καμμιά φορά ορισμένα ρατσιστικά ανέκδοτα. «Τι είναι χίλιοι δικηγόροι στον πάτο της θάλασσας; Μια καλή αρχή!». Και λέω ρατσιστικά γιατί ρατσισμός δεν είναι οι λέξεις, αλλά η στοχοποίηση ανθρώπων, επαγγελμάτων ή κοινωνικών ομάδων, χωρίς πολιτικό κριτήριο ή μάλλον με το κριτήριο μιας συνολικής απογοήτευσης από το σύστημα, από κάθε σύστημα. Φαίνεται αστείο και ο διακωμωδούμενος δεν τολμάει να διαμαρτυρηθεί, ακριβώς επειδή οφείλει να επωμισθεί το βάρος και την ανεπάρκεια του συστήματος, ακόμη και την υπόκωφη οργή για τα υποτιθέμενα προνόμια μιας κάστας. Συναινεί απρόθυμα σ’ αυτό το ελάχιστο αντιστάθμισμα του ανήκειν.

Αν όμως πεις «τι είναι χίλιοι πρόσφυγες στον πάτο της θάλασσας;» και τολμήσεις να δώσεις την ίδια απάντηση, απλώς την έχεις βάψει. Τι είναι αυτό που κάνει τον έναν ρατσισμό ανεκτό, ακόμα και δυσδιάκριτο, και τον άλλον σχεδόν έγκλημα; Κι αν τολμώ αυτήν την ακραία μεταφορά δεν είναι επειδή θεωρώ ισόβαθμη την αστειότητα, ούτε επειδή δεν αντιλαμβάνομαι τη διαφορά στην τραγικότητα, αλλά επειδή θέλω να τονίσω την ανεπάρκεια της λογικής που μετατρέπει μια πραγματικότητα σε θεσμική αυταξία χωρίς κανένα περιθώριο στην αντίθετη άποψη.

Αν στις μέρες μας πεις ανοιχτά ότι το προσφυγικό ζήτημα είναι μια ανοιχτή πληγή για τη χώρα μας, το μόνο που θα κερδίσεις θα είναι η ετικέτα που προανέφερα. Αν μιλήσεις για ένα αβέβαιο πολιτιστικό μέλλον, το οποίο ήδη διαγράφεται και με το οποίο δεν συναινείς, μάλλον θα πρέπει να σου αφαιρεθεί το δικαίωμα του λόγου. Αν επιμείνεις οι «πολιτικώς ορθά» σκεπτόμενοι μπορεί να προχωρήσουν και σε διαπόμπευση, εξαιρετικά εύκολη άλλωστε ειδικά στον διαδικτυακό κόσμο.

Το Mega πάει για κλείσιμο. Αλλά για να πω την αλήθεια αυτό κάπως με στεναχωρεί. Γιατί όσο υπάρχει γνωρίζεις τουλάχιστον τι πρέπει και τι δεν πρέπει να πιστέψεις. Αν όμως κλείσει, οι ατσαλάκωτοι τρομογράφοι του γύρευε πού θα διασπαρούν και πόσο περισσότερο θα θολώσουν το τοπίο της ενημέρωσης. Σαν τους μονοθεματικούς αγώνες των Μ.Κ.Ο. Τους έχεις απέναντί σου και κατά κάποιο τρόπο ξέρεις τι κάνουν. Αλίμονο όμως αν διασκορπιστούν ανάμεσά μας. Τόση πολιτική ορθότητα είναι αδύνατον να την διαχειριστείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s